W najbliższych dniach Księżyc będzie coraz bardziej dawał się we znaki obserwatorom nocnego nieba, ponieważ zbliża się do pełni, która wystąpi w sobotę, 10 grudnia o 15.36.

Nie będzie to jednak zwyczajna pełnia. Dwa tygodnie po częściowym zaćmieniu Słońca dojdzie do całkowitego zaćmienia Księżyca.

Niestety z Polski widoczne ono będzie dość słabo tuż po wschodzie Srebrnego Globu.

Co będziemy mogli zobaczyć patrząc w niebo w grudniu pisze Dariusz Nelle z Dąbrowskiego Obserwatorium mieszczącego się w ZS nr 1 im. Orła Białego.

Słońce w swym ruchu rocznym po ekliptyce zmierza w kierunku punktu przesilenia zimowego: 22 grudnia osiąga najniższy punkt ekliptyki pod równikiem niebieskim i wstępując w znak Koziorożca rozpoczyna astronomiczną zimę. Dni są nadal coraz krótsze.

10 grudnia wystąpi całkowite zaćmienie Księżyca, widoczne w Polsce przy wschodzie.

Księżyc

Bezksiężycowe noce będziemy mieli pod koniec grudnia, bowiem kolejność faz Księżyca jest w tym miesiącu następująca: pierwsza kwadra 2d09h52m, pełnia 10d14h36m, ostatnia kwadra 18d00h48m i nów 24d18h06m.  

Planety, planety karłowate i planetoidy

W drugiej połowie grudnia nad ranem, nisko nad południowo-wschodnim horyzontem, można obserwować Merkurego, który na godzinę przed wschodem Słońca wzniesie się na wysokość prawie 9° świecąc z jasnością - 0,2m. Przez teleskop będzie można wtedy dostrzec tarczę planety o średnicy 7'' w fazie zbliżonej do kwadry.

W porównaniu z listopadem poprawiają się warunki wieczornej widzialności Wenus, którą pod koniec miesiąca w godzinę po zachodzie Słońca można obserwować na wysokości prawie 14° nad południowo-zachodnim horyzontem jako Gwiazdę Wieczorną o jasności -4m. Przez teleskop można dostrzec tarczę planety o średnicy prawie 13'' w fazie zmniejszającej się po pełni.

Warunki widzialności Marsa i Jowisza w porównaniu do listopada praktycznie się nie zmieniają.

Poprawiają się warunki obserwacji Saturna, który góruje w drugiej połowie nocy na wysokości 29° nad horyzontem, świecąc na tle gwiazdozbioru Panny z jasnością +0,6m.

Uran można obserwować w pierwszej połowie nocy w gwiazdozbiorze Ryb, na praktycznie stałej wysokości 37° nad południowym horyzontem.

Wieczorem można próbować dostrzec znacznie słabszego Neptuna, jednak będzie to trudne w związku z jego położeniem zaledwie 20° nad południowo-zachodnim horyzontem (w półtorej godziny po zachodzie Słońca).

Komety


Zarówno nad ranem, jak również wieczorem, w gwiazdozbiorze Herkulesa będzie można przy pomocy lornetek nadal obserwować kometę C/2009 P1 (Garradd)

Kometa C/2009 P1 Garradd została odkryta w Loomberah w Nowej Południowej Walii 13 sierpnia 2009 roku przez australijskiego astronoma Gordona Garraddsa. Kometa w momencie odkrycia znajdowała się w gwiazdozbiorze Feniksa w odległości prawie 8 AU od Ziemi, świecą jako obiekt o jasności niższej niż 19 magnitudo!

Już pierwsze pomiary parametrów orbity zapowiadały, że po dwóch latach, stanie się jednym z ciekawszych obiektów do obserwacji. Kolejne pomiary pozycji i dzięki temu coraz dokładniejsze parametry orbity umożliwiły ustalenie dokładnego przebiegu zbliżenia się komety do Słońca.

więcej informacji i ciekawostek z życia gwiazd znajdziesz tutaj